مادرم روزت مبارک

آسمان را گفتم
می توانی آيا
بهر يک لحظهء خيلی کوتاه
روح مادر گردی
صاحب رفعت ديگر گردی
گفت نی نی هرگز
من برای اين کار
کهکشان کم دارم
نوريان کم دارم
مه وخورشيد به پهنای زمان کم دارم

برای مطالعه بیشتر شعر به ادامه مطلب مراجعه نمایید..

ادامه نوشته

تبریک سال نو

سال 1395 بر همگان مبارک باد...

جای پای باران 3

زندگی جاریست

مانند آبشاری زیبا

اگر خودت را رها کنی

راحت به منزل میرسی

ترس از موانع نداشته باش

خدای تو خدای عشق است نه ترس …

 

 

جای پای باران 2

ﺁﺭﺍﻡ ﺑﺎﺵ !

ﺍﻫﺪﺍﻑ ﺑﻠﻨﺪ ﺩﺍﺷﺘﻪ ﺑﺎﺵ !

ﺩﻧﯿﺎ ﺭﺍ ﺑﻨﮕﺮ !

ﺍﺭﺯﺵ ﻫﺮ ﺛﺎﻧﯿﻪ ﺭﺍ ﺑﺪﺍﻥ !

ﻗﺒﻞ ﺍﺯ ﻫﺮﮐﺎﺭﯼ، ﺑﻪ ﺑﺎﺯﺗﺎﺏ ﺁﻥ ﺑﯿﻨﺪﯾﺶ !

ﺩﺭ ﺭﺍﻩ ﻫﺪﻓﻬﺎﯾﺖ، ﺳﺨﺘﯽ ﺭﺍ ﻫﻞ ﺑﺪﻩ ﻭ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﺰﻥ !

ﻭ ﻫﻤﯿﺸﻪ ﺧﻮﺷﺤﺎﻝ ﺑﺎﺵ

ﻫﺮ ﺭﻭﺯ ﮐﻪ ﺑﯿﺪﺍﺭ ﻣﯽﺷﻮﯼ،ﺑﻪ ﺗﻮ ﻓﺮﺻﺖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﺩﻭﺑﺎﺭﻩ ﺩﺍﺩﻩ ﺷﺪﻩ ﺍﺳﺖ

ﻣﯽ ﺗﻮﺍﻧﯽ ﻫﻤﻪ ﮔﺬﺷﺘﻪ ﺭﺍ ﮐﻨﺎﺭ ﺑﮕﺬﺍﺭﯼ ﻭ ﺍﺯ ﻧﻮ ﺁﻏﺎﺯ ﮐﻨﯽ،

ﺁﻥ ﺭﺍ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ، با ﻋﺸﻖ ﺯﻧﺪﮔﯽ ﮐﻦ ...

مناجات

گـاهـی اگــر دعـایت مسـتجاب نشـد، بـرو و گــوشـه ای بنـشـیـن…


زانـوهـایـت را بغـل بگـیـر و یک دل سـیـر گــریـه کـن…

 

شــایـد لازم باشــد میـان گــریه هـایـت بگــویی

.
.:: اللهُـمَّ اغـفِــر لِیَ الـذُنوبَ الّـتـی تَحـبِـسُ الـدُّعــا ::.

.
خــدایا! ببخـش آن گـناهـانم را کـه دعــایم را حــبـس کــرده اسـت…

فصل امتحانات پایان ترم

سلام خدمت همه ی دوستانی که با لطفشون و نظرات خوب و عالیشون بنده حقیر رو همراهی کردن، 

به علت شروع فصل امتحانات پایان ترم و سنگینی دروس شاید تا یه مدت نتونم سر بزنم.

منو از دعای خیرتون محروم نسازید.

با آرزوی موفقیت برای همه ی شما خوبان.

شهادت امام حسن عسکری (ع)

 ادبى بسنده:

«كَفاكَ أَدَبًا تَجَنُّبُكَ ما تَكْرَهُ مِنْ غَيْرِكَ.»:
در مقام ادب براى تو همين بس كه آنچه براى ديگران نميپسندى، خود، از آن دورى كنى.

 (مسند الامام العسکري، ص288)

 

شهادت امام حسن عسکری (ع) بر تمامی شیعیان جهان تسلیت باد.

 

حتما بخوانید...

 

 

امثال و حکم قرآنی

آتش چو برافروخت/ بسوزد تر و خشک

و بترسید از بلایی که وقتی می آید، فقط به ستمکاران شما نمی رسد (بلکه ظالم و مظلوم هر دو را فرا می گیرد.) (انفال/25)

 

شکر نعمت نعمتت افزون کند/ کفر نعمت از کفت بیرون کند

اگر شکر کنید ، نعمت را بر شما افزون می کنم، و اگر کفران نعمت نمایید عذابم شدید است. (ابراهیم/7)

استاد مطهری (کتاب حق و باطل)

استاد مرتضی مطهری در کتاب حق و باطل جملاتی به این مضمون نوشته اند :
از کودکی همیشه این سوال برایم مطرح بود که :
چرا قطار تا وقتی ایستاده است کسی به او سنگ نمی زند...
اما وقتی قطار به راه افتاد سنگباران می شود...
این معما برایم بود تا وقتی که بزرگ شدم و وارد اجتماع شدم دیدم این‏ قانون کلی زندگی ما ایرانیان است که هر کسی و هر چیزی تا وقتی که ساکن‏ است مورد احترام است.
تا ساکت است مورد تعظیم و تبجیل است اما همینکه به راه افتاد و یک قدم برداشت نه تنها کسی کمکش نمی‏کند ، بلکه‏ سنگ است که بطرف او پرتاب می‏شود و این نشانه یک جامعه مرده است ولی یک جامعه زنده فقط برای کسانی احترام قائل است که :
متکلم هستند نه‏ ساکت ، متحرکند نه ساکن ، باخبرترند نه بی‏خبرتر .